Świat zwariował to pewne
Widzę oczy moich wnuków
Piękna szczerość spojrzenia.
Mądrość daleka od dorosłości.
Możesz również polubić
To już wiosna. Nareszcie. Poranek wiosenny. Wstaje słońce. Powoli oświetla każdą oszroniałą jeszcze trawkę czy słomkę..
Czasem szczęście długo dojrzewa do pełni, Przedziera się przez meandry smutków..
Jest dźwiękiem, czystym dźwiękiem nie pozostawiającym w przestrzeni miejsca na nic innego…
Schowana za ścianą oszronionych sosen, które mi służą za cień Spoglądam w chmury po błękicie gonione promieniami słońca